Buradasınız: Tarih / Vikingler / Stamford Köprüsü Savaşı
Viking Çağının sonunu getiren savaş
Tarihte Viking Çağı genellikle 8. yüzyılın sonlarında Lindisfarne'a yapılan saldırı (793) ile başlar ve 1066 yılındaki Stamford Köprüsü Savaşı ile sona erer. Stamford Köprüsü Savaşı, 25 Eylül 1066'da İngiltere'nin York kentinin yaklaşık 7 mil doğusunda Sakson ve Viking kuvvetleri arasında gerçekleşen ve Britanyalıların zafer kazandığı savaştır. Bu dönem, İskandinav toplumlarının siyasi yapılarında, ticaret ağlarında ve askeri örgütlenmelerinde önemli dönüşümlerin yaşandığı bir çağdır. İskandinav dünyası bu dönemde Atlantik, Baltık ve Doğu Avrupa nehir sistemlerine doğru genişleyerek hem yerleşim hem ticaret hem de akın faaliyetlerinde bulunmuştur.
Savaşın nedenleri ve öncesi
Norveçli Viking soylusu Hardrada (Zorlu Hükümdar) lakaplı Harrald Sigurdsson büyük bir maceracıydı. Önce Kiev'de Rus Prensi I. Yaroslav yanında muhafızlık yapmış; 1034-1042'de Konstantinopolis'te Vareg Muhafızlarına katılıp sonunda komutan olarak görev yapmış; 1047'de Norveç'e döndükten sonra III. Harald ismiyle Norveç krallığını eline geçirmiş; sonra başarısız olarak Danimarka'ya hücum etmiş ve son başarısızlığından sonra dikkatini İngiltere'ye çevirmişti.
1040'larda İngiltere, o ülkeyi Vikingleri ile işgal eden ve orada kral olarak hükümdarlık yapan Kral Cnut'un ölümü ile oğlu "Harthacnut"'a geçmişti. Bu kişi Norveç Kralı I. Magnus ile anlaşmış ve hangisi ölürse onun İngiltere tahtına sahip olacağını kabul etmişti. Harthacfunt önce ölünce bu anlaşmaya göre İngiltere Norveç Kralı I. Magnus'a ve onun yerine kral olan III. Harald'a geçmişti. Buna dayanan III. Harald İngiltere üzerine bir Viking deniz seferi düzenlemeye karar verdi. Bu kararı vermesine, o zaman İngiltere'de Saksonların kralı olan Edward'ın erkek oğlu olmadan ölmesi; İngiltere Krallığını "Harold Godwinson"'un alması ve Harold Goodwinson'un erkek kardeşi Kont "Tostig Godwinson"'un III. Harald'in tahta olan hak iddiasını desteklemesi ve ona İngiltere Sakson soylularının yardımını getireceğine söz vermesi büyük rol oynamıştı.

Ekim 1066'da Harald 300 Viking gemisinde yaklaşık 15.000 kişilik bir ordu ile Kuzey İngiltere'ye hücuma geçip Tyne Nehri ağzında karaya çıktı. Kont Tostig'de kendisine refakat etmekteydi. 20 Ekim'de Viking ordusu York şehrinin 3 km güneyinde bulunan bir muharebe meydanında Mercia Kontu Edwin ve kardeşi Northumberland Kontu Morcar komutasındaki Sakson ordusu ile karşılaştı. Yapılan Fulford Muharebesi'nde Harald ve Vikingleri büyük bir zafer kazandılar. Kral III. Harald Sakson ordularını tümüyle imha ettiği ve İngiliz Sakson Kralı Harold'un teslim olacağı sanısıyla karaya çıkan ordusunun yarısı ile ve sadece hafif silahlar ve hafif zırhlar kuşanmış bir şekilde güneye doğru yürüyüşe geçti.
Diğer taraftan 5 Ocak 1066'da İngiltere Sakson Kralı "Edward the Confessor" birdenbire ölmüştü. Çocuğu bulunmuyordu ve ölürken dul karısını korumasını önemli soylularının başında gelen Wessex Kontu ve Hereford Kontu Harold Godwinson'a bırakmıştı. Böylece İngiltere Krallık mirası ortada kalmış bulunuyordu. Normandiya Kontu William ve Norveç Kralı Harald İngiltere Krallığı üzerinde hak iddia etmekteydiler. Fakat eski kralın dul karısına bakmakla görevlendirilen İngiltere'de idarenin başında idi ve 6 Ocak'ta Witan adlı bir meclis toplanıp onu İngiltere Kralı ilan ettiler Ayni gün Westminister Kateralinde krallık taç giyme töreni ile I. Harold adıyla İngiltere Krallığı'na başladı. Yeni kral bir sıra baskıya uğradı. Normandiya Dükü William'ın Norman ordusuyla hemen İngiltere'ye hücum etmek için 700 gemilik bir filo hazırlamaya başlamış olduğu haberi geldi. Bu hazırlıklar devam ederken Harold'un kardeşi Kont Tostig'in Norveç'e geçtiği ve oradan İngiltere'ye geçeceği öğrenildi. İngiltere'ye ordusunu ilk çıkaran Eylül başında III. Harald olmuştu ve Harold önce onun güneye ilerlemesini önlemesi gerekti.
.jpg)
Stamford Köprüsü Savaşı
Harold hemen bir, hem kendi kapıkulu ordusu ("houscarls") hem de asillerinin kendi askerleri ("thegn") ile oluşan bir İngiliz ordusu topladı. Londra'dan York'a 185 mil olan ve genellikle 5 günlük mesafe olduğu kabul edilen yolu ordusunu gece gündüz yürüterek 5 günde 25 Ekim'de York'a vardı. Sakson ordusunun bu kadar hızla ve bu kadar erken Viking ordusuna karşı geleceği hiç beklenmiyordu. Vikinglerin yenmiş oldukları Sakson ordusunun Vikingler'e vermeyi kabul ettikleri ek rehinelerin ve levazımın "Derwent Irmağı" üzerinde olan Stamford Köprüsü'nde teslim edileceği haberi gelince Harold York'tan hemen ordusuyla o mevkiye doğru yürüdü. Vikingler İngiliz Sakson ordusunun geldiğini gözleriyle görmeden bu ordunun yakınlarda olabileceğinden haberdar değillerdi.
Viking ordusu hazırlıksız yakalanmıştı. Ordunun bir kısmı Derwent Irmağı batısında ama çoğunluğu batısında bulunmaktaydı. Sakson ordusu öncüleri batıdan gelir gelmez batıdaki Vikinglere hücuma geçtiler ve yeni Sakson birlikleri gelirgelmez bu hücuma katılmaya başladılar. Vikinglerin nehrin batısında bulunan birlikleri büyük zarar vererek nehir üzerinde bulunan Stamford Köprüsüne doğru çekilmeye başladılar.
Bir halk hikâyesine göre çok iri bir Viking savaşçı tek başına baltasıyla Sakson birliklerinin köprüyü geçmesini önlediğini ve bir grup Sakson'un bir tahta varile binerek nehrin altına gelerek tahta köprünün aralıklarından mızrak ve kılıç darbeleriyle son olarak bu savaşçıyı öldürüp Saksonlara nehri geçiş imkânı verdikleri efsane olarak anlatılır.
Vikinglerle 25 Eylül 1066 Pazartesi günü karşılaştı. Vikingler dinçti ancak düzensiz ve disiplinsizdi. İlk olarak Vikingler saldırdı ancak kolayca yenildiler ve Anglosaksonlar taarruza geçti düzensiz geri çekilen Vikingleri kolayca yok ettiler ve toplamda 7.000 kayıp verdi. Ayrıca tüm Viking komutanlar ölmüştü.
Sonrası
Harold'ın bu zaferi Vikinglerin Britanya'yı ele geçirme umudunu söndürdü. Ancak Harold'ın bu zaferi fazla uzun sürmedi ve Normanlar bu savaşı fırsat bilerek saldırıya geçtiler ve Hastings Savaşı yapıldı ve Harold yenildi.
Hastings Savaşı
.jpg)
Hastings Savaşı, 14 Ekim 1066'da Normandiya Dükü William önderliğindeki Norman-Fransız ordusuyla İngiltere'nin Anglosakson Kralı Harold Godwinson önderliğindeki İngiliz ordusu arasında gerçekleşen ve İngiltere'nin Normanlar tarafından fethini başlatan muharebedir. Hastings'in yaklaşık 11 km kuzeybatısında, günümüzde Doğu Sussex'teki Battle kasabasının yakınında gerçekleşen muharebe, Norman zaferiyle sonuçlandı.
Savaşın arka planında, Kral Edward'ın Ocak 1066'da arkasında bir varis bırakmadan ölümünün ardından tahtta hak iddia edenler arasında bir veraset mücadelesinin başlaması vardır. Edward'ın ölümünden sonra kral ilan edilen Harold, kardeşi Tostig, I. William ve Norveç Kralı III. Harald'ın istilaları ile karşı karşıya kaldı. Hardrada ve Tostig, 20 Eylül 1066'da Fulford Muharebesi'nde aceleyle toplanmış İngiliz ordusunu yenseler de beş gün sonra gerçekleşen Stamford Köprüsü Muharebesi'nde Harold'a mağlup oldular.
Tostig ve Hardrada'nın Stamford Köprüsü'nde ölümüyle Harold'un karşısında kalan tek ciddi rakip William'dı. Harold ve ordusu henüz toparlanırken, William 28 Eylül 1066'da işgal kuvvetlerini İngiltere'nin güneyindeki Pevensey'de karaya çıkarttı ve kıyı başında mevzilendi. Bu gelişmeyle Harold acilen güneye hareket etmek ve yeni kuvvetleri yol üzerinde toplamak zorunda kaldı.
Savaşa katılanların sayısı hakkında güncel tahminler bile değişkenlik gösterir. Ancak orduları oluşturan kuvvetler daha nettir: İngiliz ordusu sayıları çok az bir miktar okçuların haricinde tamamen piyadelerden oluşurken işgalci kuvvetlerin sadece yarısı piyade olup diğer yarısı eşit sayıda okçu ve süvariden meydana geliyordu. Harold, sürpriz bir saldırıyla William'ı şaşırtmayı amaçlasa da gözcüler ordusunu önceden tespit etmişti. Harold'un intikal bilgisini alan William, düşmanını karşılamak için Hastings'ten savaş meydanına hareket etti.
Muharebe, sabah 9'dan günbatımına kadar sürdü. İşgalcilerin İngiliz hatlarını bozmak için başta yaptığı girişimlerin etkisiz olması üzerine Normanlar, panikle kaçıyor gibi görünerek İngilizleri üzerlerine çekmeye ve kendilerini takip eden İngilizlere saldırmaya başladı. Harold'un muhtemelen muharebenin sonlarında gerçekleşen ölümü, ordusunun geri çekilmesine ve büyük kısmının bozguna uğramasına sebep oldu. William, bir miktar daha ilerledikten ve birkaç çarpışmadan sonra 1066 Noel'inde kral ilan edildi.
William'ın hükümdarlığına karşı isyanlar ve direnişler devam etti ancak Hastings Muharebesi, William'ın İngiltere'yi fethini fiilen sonuçlandırdı. Zayiatın belirlenmesi zor olsa da bazı tarihçiler 2.000 işgalciye karşılık bu sayının iki katı kadar İngiliz'in savaşta öldüğünü tahmin eder. William, muharebe bölgesine kesin olmamakla beraber ana sunağı Harold'un öldüğü yere konulmuş bir manastır inşa ettirdi.
Arka plan
Karolenj Hanedanı'ndan hükümdar III. Charles'ın, 911 yılında bir grup Viking'in Normandiya'ya yerleşmesine izin vermesi sonucunda, Rollo'nun önderliğinde Normandiya Dükalığı kuruldu. Bu yerleşim kalıcı oldu. Yerleşimciler paganlığı bırakıp Hristiyanlığı kabul ederek ve yerel halkla evlilik bağları kurarak yerel kültüre adapte oldular. Zamanla dükalığın sınırları batıya doğru genişledi. 1002 yılında İngilizlerin Kralı Æthelred, Normandiya Dükü II. Richard'ın kardeşi Emma ile evlendi. Çiftin oğlu Edward, yıllarca Normandiya'da sürgünde kaldıktan sonra 1042'de İngiliz tahtına çıktı. Tahta geçtikten sonra kendisine Normandiya'da yardımcı olan Norman saray mensupları, savaşçılar ve din adamlarını (özellikle kilisede) yetkili konumlara getirdi.
Bu durum, İngiliz siyaseti üzerinde güçlü bir Norman nüfuzu oluşmasına zemin hazırladı. Çocuğu olmayan Edward, rakibi Wessex Earl'ü Godwin ve oğullarıyla mücadele içindeydi. Bununla birlikte Edward, birtakım görüşlere göre Normandiya Dükü William'ın İngiliz tahtı üzerindeki isteğini de cesaretlendirmiş olabilirdi.
Kaynak: Vikipedia