Gençlik Elmaları ve Idunn

İskandinav mitolojisi pek çok antik din gibi çok tanrılı yani politeist bir inanç sistemine dayanır. Bu mitoloji Odin,Thor, Freyja ve Loki gibi çeşitli tanrı ve tanrıçaların yanı sıra cücelere, ejderhalara, devlere ve diğer fantastik varlıklara odaklanır.

Mitoloji, bir din veya halkın kültüründeki tanrılar, kahramanlar evren ve insanın yaratılışına dair tüm sözlü ve yazılı efsanelerin hepsini ele alan çalışmalar bütünüdür.

Idunn ve Gençlik Elmaları

Gençlik elmaları, İskandinav mitolojisindeki önemli sembollerden biridir. adı "ebedi gençliğin vericisi" anlamına gelir.. Gençlik elmaları, gençlik tanrıçası Idunn ile ilişkilendirilir. Idunn, İskandinav mitolojisinde ölümsüzlüğün ve gençliğin sembolüdür. Bu elmaları yiyen tanrı ve tanrıçalar ebedi gençlik ve güzelliğe sahip olur. Idunn, elmaları bir sepete koyar ve bu elmalar tanrıların dünyanın sonuna kadar genç kalmasını sağlar.

Idunn, güzelliğiyle tanrıların dikkatini çeker. En önemli görevi, yenilen kişiye gençlik ve güzellik bahşeden altın elmaları korumak ve onları tanrılara vermektir. Bu görevi, elmaları kimsenin yiyemeyeceği özel bir kutuda saklayarak yerine getirir.

Gençlik Elmalarının Öyküsü

Idunn ve Elmalar (1890), J. Doyle Penrose'un eseri

Gençlik elmalarının öyküsü birçok farklı anlatıma sahiptir fakat genellikle şu şekilde anlatılır:

Idunn, Asgard'ın tanrılarının oturduğu bir yer olan Gimle'de yaşamaktadır. Bu altın elmaların yetiştiği ağacı korur ve ağacın meyve vermeye devam etmesi için ağacın bakımını sağlar. Tanrılar ve tanrıçalar , bu elmaları düzenli olarak yiyerek sonsuz gençlik ve güzelliğin keyfini çıkarırlar.

Günlerden bir gün Odin,Loki ve Hoenir bir yolculuğa çıkarlar ve karınları çok acıkır. Gördükleri bir öküzü akşam yemeği için keserler. Ancak eti ateşin üstüne koyduklarında ne kadar beklerlerse beklesinler etin pişmediğini görürler. Bu sırada bir ses duyarlar ve kocaman bir kartalın yukarıdan onlara seslendiğini duyarlar. "Benim sihrim sayesinde etiniz pişmiyor, eğer yemeğinizden benim hakkımı da verirseniz büyüyü kaldırırım" der büyük kartal.

Tanrılar sinirli bir şekilde anlaşmayı kabul ederler ama kurnazlık tanrısı olan Loki kandırıldığını hisseder ve sinirine yenik düşerek bir dal parçasıyla kartala saldırır. Kartal saldırıyı geri savurur ve Loki'yi pençeleriyle yakalar ve havada süzülmeye başlar. Kartalın pençelerinden kurtulamayan Loki onu bırakması için yalvarır. Fakat kartal kılık değiştirmiş Jötünn yani dev Djazi'dir. Ona Idunn'u ve onun altın elmalarını getirmeye yemin etmeden onu bırakmayacağını söyler.Loki bunu kabul eder.

Tanrıların yolculuğu biter ve Asgard'a geri dönerler. Loki, Idunn'un yanına gider ve onu Asgard duvarlarının ötesindeki ormana gitmek için kandırır. Ormana vardıklarında dev Djazi'nin kartala dönüşmüş hali Idunn'u kaçırır ve Thrymheim adındaki yüksek bir dağın tepesindeki buz kaplı ve ıssız evine götürür.

Idunn ve altın elmalarının eksikliğinde bütün tanrılar yaşlanmaya ve güçten düşmeye başlarlar. Bir araya gelip Idunn'a ne olduğu hakkında tartışırlar ve en son Loki ile beraber Asgard'dan ayrılırken gördükleri ortaya çıkar. Telaşlı ve öfkeli tanrılar Loki'den Idunn'a ne olduğunu öğrenirler ve eğer hatasını düzeltmezse onu cezalandıracaklarını söylerler.

Bir şahin kılığına giren Loki, Djazi'nin evine vardığında Idunn'un evde yalnız olduğunu görür ve tanrıçayı bir fındığa çevirerek pençeleri arasına alır, Asgard'a doğru yola çıkar. Djazi eve döndüğünde Idunn'un evde olmadığını öğrenir ve kartal formunda Asgard'a doğru hızlıca yola çıkar. Bu durumu farkeden tanrılar kocaman bir ateş yakarlar ve ateşten kaçamayan Djazi düşer ve ölür.

Kaynak: Typelish

Yazıda en üstteki gravür:: Friedrich Wilhelm Engelhard'ın Edda Frizi adlı1867'de yaptığı bir çalışmasından Panoramik Bir Görünüm. Çalışma İskandinav mitolojinde önemli yeri olan efsanelerden Valhalla'yı anlatıyor. Bu resimde; Bragi, Odin'in tahtında oturduğu Valhalla'ya bir kahraman getirir. Sağında, ölümsüzlük elmalarını tutan İdun ve onun yanında da Odin'in karısı Frigg durmaktadır.