Kapılar

Kapılar
Kapılar vardır, rengârenk. 
Her kapının ardında bir başka yüz, bir başka yaşam. 
Yaşamın bir başka sessiz ortağı ve tanığıdır bu yüzden kapılar. 
Kimi zaman bin bir umutla çalınan, ama bir solukta kapanan kapılar.

Paylaşılmış en yüce değerlerin açılışı, istenmeyen ve sevilmeyen değerlere bir kapanış, terk edilişlerin eşiği, ihanetler ve yitirilmiş umutların hüzün perdesi, hırsların, nefretlerin hedef tahtası, yasa dışı sevilerin yasak duvarlarıdır, içeri ya da dışarı açılan yapılarıyla kapılar...
"Kapalı kapılar ardında..." diye başlayıp, zili çalabilme hasretiyle anahtarla açılan kapılar...
Gizemden serüvene, heyecandan teslimiyete, tutsaklıktan demir parmaklı hücrelere kadar uzanan
o duvarlı yolculuğun da görgü tanıkları. 
Kazanılan yenilgilerin kaybedilmiş zaferleri
nde hep onlar vardır.
Zulüm, nöbet tutarcasına oturup  da bekler bazen eşiklerinde!
Onu bir cehenneme götürüyorlar
Karanlık merdivenlerinde kayboluyor
Tutsak edilmiş namuslu ve genç elleri
Dış dünyadan ne bir ses, ne bir ışık
Derinliklerindeydi artık bir zindanın

Oturmuş gibiydi zulüm, eşiğine
Ölüme açılan kapıların
Sehpalar kurulmuştu her yana
Ve sehpa, utanç içinde
Katıldı şarkısına karanlığın..

Bazen bir demirden şövalye, bazen ahşap bir kahramandır kapılar.
Direncin simgesi, korkuların bekçisi, savunmanın kalkanı, küskünlüğün de perdesi.
"Eğer gidersen..." diye söze başlayıp, "Eğer bir gün geri dönersen..." diye tamamlanan sözcüklerin dil kılavuzudur kapılar.
Ya dile gelirlerse bir de?

Hep açık olmalarına karşın, özlenmiş sevilerin de uyarıcılarıdır kapılar, yaşamın maskeli balosunda kuşandıkları o rengarenk kostümleriyle.
Onlar ki; yüze çarpılır ya da güler yüzle açılırlar.

Ama çalınmadan girilen kapılar da vardır. 
Sadece sevgi vardır bu kapıların ardında bekleyen.
Nefret bile bir kez tıklatsa, irkilmez ardında bekleyen sevgi
Pencerelerinin perdesinden sapsarı bir ışık sızmaktadır dışarı. 
Önünde sardunyalar, menekşeler, zambaklar... 
Ve kapının girişinde, pamuk çiçekleriyle bir sözcük yazılmıştır yine de:
"Herkes girmemeli!"

Ama yine de, değişen ya da kaybedilmiş değerler adına, yalnızlık girdabında kendisini boğuluyor gibi hissedenler, çalınacak tek kapının işte bu kapı olduğunu bilmeliler...


Yorumlar - Yorum Yaz